Uit liefde

Een basis voor de toekomst

Dit boek is speciaal voor jullie gemaakt. Omdat ik het zo belangrijk vind dat jullie de eeuwenoude, wijze lessen uit deze verhalen kunnen meenemen in jullie leven, óók zonder dat daar per se een religie aan vast hoeft te zitten.

Ik wil jullie een stevige basis meegeven voor de toekomst. Een basis van zelfacceptatie en vertrouwen, van geduld en empathie — niet alleen voor de mensen om jullie heen, maar bovenal voor jezelf.

Het staat jullie volkomen vrij om later wel of niet te geloven, zolang je maar met een open en zachte blik naar de wereld en naar jezelf blijft kijken.

En ik hoop dat deze spiegel, naast jullie drieën, ook vele andere kinderen mag helpen bij het ontdekken van hun eigen weg.

Liefs,

Papa

Hoe werkt dit boek?

Lezen en nadenken

Elk hoofdstuk bestaat uit twee schermen. Eerst lees je een oud verhaal, en ontdek je wat er nu eigenlijk gebeurt.

Swipe naar het volgende scherm, en we halen het verhaal naar jouw eigen leven. Naar het schoolplein, de klas, de achterbank.

En onderaan staan een paar vragen. Er is geen goed antwoord. Er is ook niemand die jouw antwoord hoeft te horen.

Via het menu vind je ook "Mijn verhaal": een eigen plek om te schrijven, die alleen op jouw toestel bewaard blijft.

Pak de spiegel er maar bij. Wat zie jij als je erin kijkt?

Bij elk verhaal staat ook een uitspraak van de hofnar. Let maar niet op wat hij zegt — hij is een beetje naar en heeft nog helemaal niks geleerd van de lessen in dit boek!

Verantwoording

Jij hoeft er nu ook niet uit te komen

Je zult merken dat God in deze verhalen gewoon meedoet. Hij praat, hij vraagt dingen, hij wordt boos en hij verandert van gedachten. Zo staat het er nu eenmaal, en zo vertel ik het door.

Dat betekent niet dat ik zeg dat het zo is. Het betekent dat ik het verhaal niet ga verbouwen.

Wat er waar aan is, mag je zelf uitzoeken. Je mag daar je hele leven over doen.

Kies zelf maar

Vier momenten

Op een vaste avond. Zondag bijvoorbeeld, als de week net om is en de nieuwe nog niet begonnen. Eén hoofdstuk. Niet meer.

Aan tafel. Niet het hele hoofdstuk — alleen één vraag, hardop. En iedereen geeft antwoord. Ook de grote mensen. Vooral de grote mensen.

Vlak voor je gaat slapen. Geen hoofdstuk. Alleen één vraag: wat heb je vandaag bijna niet gemerkt? Soms is dat iets kleins dat mooi was. Soms is het iemand die iets voor je deed zonder dat je het doorhad. Soms is het niks. En dan is het niks.

Of juist niet op een vast moment. Als er iets gebeurd is. Je was jaloers. Je liep door terwijl je had kunnen stoppen. Zoek dan zelf het hoofdstuk op dat daarover gaat.

Je mag hetzelfde hoofdstuk over een jaar nog eens lezen. Je antwoord is dan waarschijnlijk anders. Dat is niet erg. Dat is precies waar een spiegel voor is.